I Won't Give Up Sa Blogging!


Tulo nalang ka adlaw una mahuman ang Cycle 3 sa akong giapilan nga High Intensity Blogging sa Cebu Blogging Community. Gi-require mi musulat og 4 ka blog posts sulod sa duha ka semana, ug ania nasad ko. Ga-cramming. Naglibog unsa ang isulat. Kahilakon kay mas giuna pa nako ang pagsulat og “nonsense” kaysa sa mas urgent ug importante nakong buluhaton.

Kung ang uban nga mga graduating students nagbunyi na kay hapit na ang graduation, ako intawon naghihikahos kay hapit na mabuang sa mga papers ug cases nga gipanghatag sa akong mga strikta nga maestro ug maestra. Dili pa man gani ko kahibalo musuwat og Hiragana ug Katakana nga required sa akong Japanese class. Pastilan naman lang gyud sa akong mga priorities.

Usa pa, dili lang pud akong mga buluhaton sa eskwelahan ang akong gihuna-huna. Naa pa ko’y ubang mga butang nga kinahanglang lihukon sa mga orgs nga akong giapilan. Ako ang sponsorship committee head sa Women Techmakers nga event sa Google Developers Group nga ako ang sponsorship committee head. Karon naman gani ning Marso 25, apan galibog ko kung naa pa ba ko’y gihulat nga kwarta sa mga possible sponsors nga akong gi-emailan. Kapoy naman og laom uy. Maayo pa man og matulog nalang ko.

Karong Abril usab, usa ko sa organizers sa UP Pride dinhi sa Sugbo. Wala pa man gani ko kasugod og hatag sa mga letters sa Capitol ug City Hall. Hinaut unta nga wala kaayo’y hasol gikan sa mga tawo nga nagpadako lang og tiyan, este mga tawo diay nga nagtrabaho didto. Kuwang ra ba kaayo na sila og people skills. Makabwisit. Sakit naman lang jud sa bangs.

Going back to the main point ani nga blog, ngano diay naa pa man ko? Sa tinund-anay lang, wala na gyud ko kahibalo. Mauwaw naman lang gani ko kay halos wala nako’y oras nga makig-meet sa ubang mga bloggers sa mga events. Dili naman lang gyud ko mahutdan og buluhaton.

Para nako, ang blogging mao ang usa ka outlet nga mupabuhagay sa akong gibati. Pareho ani akong gibuhat karon. Feeling nako mura ko og nagsakay sa barko nga wala’y padulngan. Galibog kung unsa ang ganahang buhaton. Kung sa pinulungan pa sa mga millenials karon, nganga ang status sa akong blog.

Ganahan sad ko mag-blog aron akong ma-apply akong nakat-unan sa eskwelahan. Char baki kaayo, jumega sa? Sa kadaghang writing classes nga gi-require sa mga mass communication students, sayang kaayo kung magtanga-tanga lang ta in life. Kinaganglang gamiton ang nakat-unan aron ma-hone ang skills. Unsa man ang gamit sa theories kung dili nimo gamiton? Bogo lang, jumega?

Ang blogging usab usa ka avenue aron mapakita nako kung unsa gyud ko ka klase sa tawo. Ma-reflect man gyud ang akong personalidad sa mga blogs nga akong gipangsulat. Mao nga kung naa man gani nakabasa sa akong creative nonfiction piece about Martial Law, klaro na gyud kaayo kung asa akong baruganan niini. Seryoso kaayo jumega sa? In-ana man gyud na ang life gud. Atong buhaton kung unsa ang ang maayo sa kadaghanan. Ang akoang pag-blog usa sa akong mga paagi sa pag-give back sa community. Kung unsa ang akong i-give back, makahibalo mo ana sa sunod nakong mga blog posts. Char langs, jumega.

Nihit na gyud kaayo ang akong mga blog posts nga nag-esturya og mga marketing events, apan wala kini nagpasabot nga wala nako’y kinabuhi. Naa lang gihapon ko, apan mas lain ang akong mga priorities. Wala ta kahibalo, magsulat diay ko sa resulta sa akong thesis dili ba mo mahugyaw?

Ang pagsugod nako sa blogging usa sa mga new year’s resolution karong tuiga. Matod usab nila, promises are made to be broken kuno. Matod pa sa akong maestro sa akong psychology class, ang commitment daw kuno usa ka choice. Mao na nga akong gipili nga kayanon nako ni bisan pa unsa nako ka-haggard in life. Pit Senyor, for the craft of blogging kini!

You Might Also Like

13 comments

  1. Na lingaw ko ani haha. Maka-relate ko sa mga required na writing class sa mga mass comm. Mao sad usa ka reason nganong sige kog blog even though usahay wala na ko kasabot nganong sige pa kog write. Para dili sayang ang tuittion haha. Padayon lang jumegs ahahahaha

    ReplyDelete
  2. Padayon sa paglambo. Makaremember ko sa akong college days pud and although di pa kaayo sikat ang blogging ato, mag sige jud kog blog in the middle of thesis-writing. I considered it as a break from acads and it helped in venting out. Nig human vent out, balik nasad acads aron maka graduate. Good thing first year ko nagkuha ug Jap class. Haha

    ReplyDelete
  3. Padayon lang gihapon bisag nagkalisud. hehe. Time will come that everything's gonna make sense. All your hardwork from school and blog will pay out soon. Just keep on going. :)

    ReplyDelete
  4. Go lang ng go! Although wala ko kasuway ug blog pag college kay focus man ko sa studies atong panahona (chars), pero naka-feel ko anang pressure nga mag-abot ang tanan nimong deadlines. Dili jud lalim. Pero ayaw kabalaka, makaya ra lagi ni nimo tanan. Hugot na pagtuo lang jud pirmi. Ug usa pa, ayawg kauwaw oe nga wala kay time to meet other bloggers kay parehas ra ta nga wala pa nakameet nilang tanan. HAHAHAHA.

    ReplyDelete
  5. Bangon! Padayon! Haha naa poy times nga ako mawad-an ug gana pero kung mu quit ko, samot na nuon ka way ayo. So dapat mu pursue gihapon pag ayo kay someday, tanan kahago, mu pay off rajud!

    ReplyDelete
  6. Ako'y napraning nag huna-huna sa imong mga buhaton ug apasunon.
    hapit naman gani ko mapraning nga work, blog, vlog ra ako gi atubang.
    Kana pa kahang imo nga mura nakag nag circus juggler sa mga buhaton.
    Ahahaha. Pero ka relate pud ko anang mag tunga-tunga imong atensyon sa academics ug
    extra kuri-kuri sa orgs. Kapoi gyud siya.

    Pero anyway, padayon! Never surrender!
    Matud pa ni McArthur, 'I shall return!". Ahw tipas na diay to. LOL

    Pero kapit lang. Maka human ra lagi ta ninyo until the last cycle. hahaha

    ReplyDelete
    Replies
    1. Pero lahi gyud ang v/blogging... *queue dramatic song*
      maka express man gud ka sa unsay naa sa utok nimo ug imong mga aligot-got
      unya wa kay care kung kinsay mangbasa basta naka express ka.
      diba?!

      Delete
    2. padayon lang bai! Abante! Ingon sila kung kapoyon na gani tag maayo, kat-onon nato nga mopahuway, pero dili gyud ta dapat mo surrender ug mo quit nalang. Sayang ang atong nasugdan. Sa mga higayon nga mangapa kita unsay rason o lintunganay ngano nagpadayon gihapon kita sa atong buluhaton, apas sa umaabot nga panahon Makita ra gyud ang nagdilaab nga kahayag, mag balos ra gyud ang atong mga paningkamot.

      Bilib kayo ko sa mga istudyante nga nag blog na, maayo kayo mo manage sa time. Saludo gyud mi sa sama ninyo.

      Delete
  7. Bilib jud ko nimo kay makaya pa nimo mag blog samtang busy pud ka's skwela. Padayun gihapon ta'g blog, pero kung kapoy na, pahuway lang kadiyot gud hehe. Hapit na bitaw June. Mu graduate na jud ka hapit. :)

    ReplyDelete
  8. Mura na nuon ko mag-flashback sa akong kaagi pod sa una kato nagka-buang namig apas og deadline sa thesis, unya mura nagsugod nasad kog blog ato ug daghan pag uban nga responsibilidan na gipas-an. Dili gyud lalim bitaw. Pero tungod sad ato na mga kalbaryo kay nakapangandam sad kos mga mas dagko pang challenge nga niabot kato panrabaho na nakog sugod. Would not trade it for anything. :)

    ReplyDelete
  9. Promises are meant to be kept. But sometimes, the best thing to do is surrender. Depende sa imong life situation. :-)

    ReplyDelete
  10. Sige pa! Padayuna jud na imung pag-blog! Wala may mawala nimo kung di jud ka musuway diba? Go go go!

    ReplyDelete
  11. Lingaw gyod bitaw ang pag-blog. Kon malingaw lang ka, walay problema. Puhon, magamit ra gyod ni nimo. :D

    ReplyDelete

HIT LIKE!